Nieautoryzowane transakcje płatnicze (phishing)

Jkk-kancelarialodz.pl » Nieautoryzowane transakcje płatnicze (phishing)

Nieautoryzowana transakcje płatnicze to nic innego operacja bankowa, której właściciel rachunku bankowego nie chciał dokonać lub na którą nie wyraził zgody w sposób uzgodniony z bankiem.  Są to oszustwa, które stale zyskują na popularności, a coraz to nowsze metody stosowane przez oszustów potrafią zmylić i zaskoczyć nawet osoby czujne i dobrze poinformowane.

  1. Telefon od rzekomego pracownika Twojego banku
    Oszuści podszywają się pod pracowników infolinii poszczególnych banków (tzw. spoofing). Najczęściej spotykany schemat ich działania, to próba wzbudzenia niepokoju u potencjalnej ofiary. Fałszywi pracownicy banku zwykle informują o rzekomej próbie kradzieży z rachunku bankowego. Dalej idąc, proszą o podanie danych wymaganych do zalogowania się do konta internetowego lub  zainstalowanie na telefonie lub komputerze oprogramowania, które ma pomóc  w wykryciu złośliwego oprogramowania i w zablokowaniu transakcji. Niestety, w rzeczywistości, zainstalowane złośliwe oprogramowanie służy do śledzenia aktywności w Internecie potencjalnej ofiary i pozyskania tą drogą danych potrzebnych do zalogowania się do bankowości elektronicznej.
  2. Kliknięcie w podejrzany link w Internecie lub poprzez wiadomość SMS (tzw. phishing)
    Tego typu oszustwa opierają się najczęściej na naszym zaufaniu, a co za tym idzie, na zautomatyzowanych działaniach. Oszuści podszywają się pod zaufane firmy i instytucje: firmy kurierskie, dostawców mediów (gaz, prąd) i często wskazują na konieczność dopłaty niewielkiej kwoty do rachunku, czy paczki kurierskiej. Kliknięcie przekierowuje na fałszywą stronę przypominającą strony, na których dokonuje się płatności internetowych. W ten sposób zdobywane są dane uwierzytelniające właściciela rachunku bankowego i dokonywane są nieautoryzowane przelewy.
  3. Fikcyjne inwestycje
    Oszuści oferują inwestycje: w znane firmy i projekty, o wysokim zwrocie. W ten sposób zachęcają klientów do przekazywania z początku nieznacznych środków pieniężnych, aby finalnie wyczyścić konto ofiary.
  4. Kradzież kart kredytowych lub debetowych
    Kradzież kart płatniczych w kontekście nieautoryzowanych transakcji płatniczych to sytuacja, w której osoba nieupoważniona uzyskuje dostęp do karty płatniczej (np. poprzez jej kradzież lub skopiowanie danych) i dokonuje płatności bez zgody właściciela karty. Tego rodzaju transakcje są uznawane za nieautoryzowane, ponieważ właściciel karty nie wyraził zgody na ich wykonanie. Problem polega na tym, że złodziej, posiadając dane karty (numer, termin ważności, kod CVV), może dokonywać zakupów online lub, w przypadku fizycznych kart, dokonywać płatności zbliżeniowych. Właściciel karty często nie jest świadomy takich transakcji, dopóki nie zauważy niezgodności w wyciągach bankowych.
  5. Kradzież tożsamości w celu zaciągnięcia kredytów i pożyczek za pomocą środków porozumienia się na odległość
    Oszuści przejmują dane osobowe innej osoby, aby uzyskać dostęp do jej historii kredytowej i zaciągnąć kredyt lub pożyczkę na jej nazwisko. Złodziej tożsamości może wykorzystać skradzione informacje, takie jak imię, nazwisko, numer PESEL, adres zamieszkania czy dane konta bankowego, do podpisania umowy kredytowej bez zgody właściciela tych danych.

W pierwszej kolejności zweryfikuj, czy nie są to transakcje realizowane w oparciu o jakieś zlecenia stałe lub wynikające z zawartych umów (np. opłaty abonamentowe, subskrypcje, raty kredytu lub pożyczki pobierane przez bank samodzielnie z konta bankowego). Jeśli wykluczysz powyższe, skontaktuj się z bankiem i zgłoś nieautoryzowaną transakcję. Rozważ zastrzeżenie kart płatniczych oraz zmianę danych do logowania do bankowości internetowej i aplikacji mobilnych i koniecznie powiadom Policję o możliwości popełnienia przestępstwa na Twoją szkodę.

Obowiązki Banku w tym zakresie reguluje ustawa o usługach płatniczych. Zgodnie z art. 46 wspomnianej ustawy w przypadku wystąpienia nieautoryzowanej transakcji płatniczej dostawca płatnika (zwykle bank) jest obowiązany niezwłocznie zwrócić płatnikowi kwotę nieautoryzowanej transakcji płatniczej, a w przypadku gdy płatnik korzysta z rachunku płatniczego, przywrócić obciążony rachunek płatniczy do stanu, jaki istniałby, gdyby nie miała miejsca nieautoryzowana transakcja płatnicza. Dostawca płatnika zobowiązany jest do zwrotu środków niezwłocznie, nie później jednak niż do końca dnia roboczego następującego po dniu stwierdzenia wystąpienia nieautoryzowanej transakcji, którą został obciążony rachunek płatnika, lub po dniu otrzymania stosownego zgłoszenia – czyli w tak zwanym terminie D+1.

Niestety, praktyka banków w zakresie rozpatrywania zgłoszeń dotyczących nieautoryzowanych transakcji płatniczych odbiega od ram ustalonych przepisami prawa. Banki odmawiają zwrotu utraconych środków klientom podnosząc, że do nieautoryzowanej transakcji doszło w wyniku ich niedbalstwa. Nie jest to zgodne z obowiązującym prawem, gdyż bank ma, co do zasady, obowiązek zwrotu środków utraconych w związku z wystąpieniem nieautoryzowanej transakcji. Warto wiedzieć, że Bank może odmówić zwrotu środków lub go wstrzymać tylko w dwóch przypadkach:

  1. podejrzenia usiłowania oszustwa ze strony klienta, tj. próby wyłudzenia środków. W takiej sytuacji Bank  może wstrzymać się ze zwrotem kwoty transakcji, co do której ma podejrzenia wobec klienta, ale tylko pod takim warunkiem, że poinformuje o tym w formie pisemnej organy ścigania.
  2. wystąpienia o zwrot środków po upływie 13 miesięcy od dnia nieautoryzowanej transakcji płatniczej.

Na szczęście, Klient, którego zgłoszenie zostało rozpatrzone negatywnie, nie jest bezbronny. Warto pamiętać, że tej sprawie można wszcząć procedurę reklamacyjną w Banku. Jeśli Bank nadal nie zmieni zdania i nie zwróci środków, kolejnym krokiem jest skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego.

Wejście w konfrontację z Bankiem może być trudne dla osoby, która nie posiada wiedzy specjalistycznej w zakresie procedur dochodzenia zwrotu utraconych środków w wyniku nieautoryzowanej transakcji handlowej. Z doświadczenia wiem też, że emocje które towarzyszą ofierze oszustwa: dezorientacja, silne wzburzenie, ale też niejednokrotnie poczucie wstydu i zupełnie nieuzasadnione poczucie rozgoryczenia – że ktoś dał się oszukać, nie pomagają w racjonalnej ocenie sytuacji i w utrzymaniu asertywnej postawy wobec Banku. Oszuści wymyślają coraz to nowsze i doskonalsze metody działania. Często wykorzystują element zaskoczenia. Co za tym idzie – ofiarą przestępstwa może paść każdy – bez względu na wiek, doświadczenie życiowe, wykształcenie. Dlatego też oferuję profesjonalną pomoc prawną dla klientów, którzy utracili swoje pieniądze w taki sposób. Pomagam Klientom na każdym etapie postępowania – od zgłoszenia zdarzenia do banku, przez skierowanie reklamacji, wezwania do zapłaty, na prowadzeniu spraw sądowych kończąc.